… að týna hlutum. Það getur gert mig geggjaða.

Ég fattaði í kvöld að ég hef ekki hugmynd um hvar lopapeysan mín er. Eftir allvíðtæka leit í hálftómri íbúðinni er ég engu nær og man ekki einu sinni hvar ég sá hana síðast. Dálítið skerí þegar búið er að fara með gríðarlegt magn af fötum í Rauða krossinn… ég ætla rétt að vona ekki!

Hvernig týnir maður heilli lopapeysu? Seríösslí!!

Ó, jesús minn almáttugur, ég er fyrir lifandis löngu svo gjörsamlega farin á límingunum og af hjörunum! Að spila um gull á Ólympíuleikunum er svo frábær árangur að maður nær ekki einu sinni að vefja huganum utan um það, litla Ísland að komast svona langt!

Ég ákvað að skrifa ekki eitt einasta orð fyrr en þetta væri búið því ég er svo hjátrúarfull en svo veit maður ekkert hvað maður á að segja. Spennan í undanúrslitaleiknum fór með mig; ég horfði á seinni hálfleikinn á móti Spánverjum í vinnunni með nýrnalækni við hliðina á mér og slatta af hjartasérfræðingum í kringum mig og ég þurfti á því að halda. Við öskruðum, klöppuðum og þorðum varla að trúa því sem væri að gerast en svo þegar sigurinn var í höfn, var maður í einhverri leiðslu.

Eitthvað segir mér að þegar frá líður, muni maður fyllilega gera sér grein fyrir hversu gífurlegur árangur þetta er sem strákarnir hafa náð fyrir okkar hönd. Nú er bara að stefna á meira næst; það er allt í lagi að setja sér bara nýtt markmið því það sem unnið er, er svo stórt.

Ég er farin að röfla. Til hamingju, strákar, og til hamingju, Ísland!

.. eru Edda Björk og Valva, frænka hennar. Þeirra vegna er ég nú stoltur eigandi Íslenskrar orðsifjabókar eftir Ásgeir Blöndal sem ég var búin að gefa upp alla von um að eignast í nánustu framtíð.

Stórt knús á þær!

Hvers vegna kostar Kristall Plús 30 krónum meira en Pepsi í sjálfsala?

Hér er allt að tæmast. Bókstaflega.

Fyndið að ég minnist á bækur… við vorum rosalega bjartsýn og sóttum einhverja tuttugu kassa úr Heiðrúnu. Þeir kláruðust á nótæm og við máttum fara fleiri ferðir til að eiga nógu mikið af kössum undir allar bækurnar. Svo á eftir að koma öllu stellinu úr samstæðunni í kassa og svo náttúrulega eldhúsið… hjálp!

Ef einhver sér einhvern kassa einhvers staðar, vill sá hinn sami vinsamlegast fleygja sér á hann, hirða og koma til okkar?

Ég er með nett víðáttubrjálæði. Það er búið að henda fjórum bókahillum, borðum og fleira dóti og það bergmálar í stofunni þegar maður talar. Þetta er allt saman voðalega skrýtið.

En ég ætla aftur yfir á facebook, þar sem ég er að finna hvern gamla skólafélagann úr Laugalækjarskóla á fætur öðrum. Gaman!

Enda á gullkorni úr sjúkraskrá:

Röntgenmynd af sjúklingi leiddi í ljós breytingar í Hafnarfirði

Svo hrikalega úthvíld að ég hef ekki nennt að blogga. Samt hef ég aldrei þessu vant sett myndirnar inn á Gallery og meira að segja bætti ég við capsionir á myndir frá Köben fyrir jólin. Sko mig!

Veðrið hefði mátt vera betra; það var mest megnis skýjað alla vikuna, en annars ágætt. Það var því enga sólbrúnku að fá í eyjunum. Hins vegar sofnaði ég á dekki flóabátsins Baldurs og kom í bæinn eins og epli í framan. Sem betur fer svaf ég á bakinu, annars hefði sólbrúnkan getað orðið ansi skrautleg.

Ég sá ísbirni¹ en engar rjúpur. Hins vegar gæti ég næstum svarið að ég sá sjóskrímsli. Nema þetta hafi verið rif, hvalur eða selur. Hver segir annars að Nessie ferðist aldrei?

Þetta var sum sé gott frí, eins og alltaf.

Urr

Hér er verið að pakka niður á fullu fyrir stóru framkvæmdirnar og meðal annars erum við að nota svona vakjúmpoka til að minnka umfang sængurfatnaðar, lopa og fleira. Nema ég sprengdi tvo í gær² og vantaði hvort eð er fleiri, svo ég skellti mér í Rúmfatalagerinn eftir vinnu til að kaupa þá. Auðvitað voru þeir ekki til, bara pokar sem maður rúllar upp sjálfur og eru ekki nærri eins góðir og þessir sem maður tæmir með ryksugunni.

Hvar fást svona pokar?

Urr #2

Ég er að fara út í bíl eftir árangurslausu Rúmfatalagersferðina þegar ég sé tvo stráka og eina stelpu standa við bílinn á móti mínum. Þau voru að borða pylsur og þegar síðasta bitanum var kyngt, var pylsubréfinu einfaldlega sleppt á jörðina. Annar strákurinn kláraði svo kókið sitt úr plastglasinu og lét það svo bara falla. Ég sagði um leið og ég settist inn í bíl “Hey, þú misstir eitthvað!” en þeim fannst það bara fyndið.

Döh.. alveg gæti maður rassskellt svona bjálfa.

Ég held þetta sé orðið gott í bili. Nú ætla ég að reyna að finna vakjúmpoka.

1. í sjónvarpinu [back]
2. Mamma sá greinilega ekki tilganginn í að fjarlægja alla prjóna úr lopadótinu [back]

Út í Breiðafjörð í viku. Hver veit, kannski sé ég ísbjörn?

Later

.. er mamma, takk fyrir. Að eigin sögn er hún 47 ára í dag.

Ekki orð um það meir!

Alla vikuna hefur okkur verið lofað brjálæðislega góðu veðri yfir helgina og ég ætlaði svo sannarlega að ná mér í góðan skammt af D-vítamíni í helgarfríinu. Já, og verða dálítið brún.

Laugardagur: Skýjað.
Sunnudagur: Rigning!

Þetta er bara ekki sanngjarnt.

Auglýsingum fer sífellt hrakandi. Dömubindaauglýsingar hafa nú aldrei verið verðlaunaefni, en ég get ekki annað en hlegið þegar ég sé bindin með blómailminum auglýst. Kona gengur um stórt torg framhjá fullt af fólki og blómailmurinn berst frá naríunum hennar í allar áttir. Seríösslí, er það nauðsynlegt? Eða æskilegt? Ég held maður myndi nota auðveldari leið og nota gott body lotion eða bara ilmvatn og ef lyktin af þessu mánaðarlega er svo slæm að það þarf að fela hana með heilu blómabeði, væri kannski ráð að fara til læknis.

Merrildauglýsingarnar með Íslendingnum hvað-hann-heitir á Spáni mega hoppa í hafið og aldrei birtast aftur. Ég gæti ÆLT. “Ég á vinkonu heima á Íslandi sem heldur ekki vatni yfir mér”. Kill me now.

Veet. Auglýsingar sem pirra mig tvöfalt. Veet er svona og Veet er hinsegin og svo endar gellan á að segja “Veet. What beauty feels like”. Notið íslenskuna! Hitt atriðið er að það er punktur á eftir What beauty feels like, sem er algjört nei-nei. Það er svo ferlega hallærislegt að setja punkt á eftir fyrirsögnum eða öðrum “frístandandi” setningum. Þetta er eitthvað sem maður sér allt of oft.

Fréttakona á RUV var að enda við að segja að hægt væri að bera eitthvað augum. Eitthvað ber fyrir augu en við berjum eitthvað augum.

Eins og ég sagði.. urrr. Mig langaði í sólbað.

Ókei, svo ég náði mér í streptokokka, hef ekki hugmynd um hvar. Ekki fékk ég kvef eða hálsbólgu, heldur bilaðan hausverk.

Anywho, ég fékk pensilín og hausverkurinn smálagaðist en í staðinn hef ég verið á röngunni af sýklalyfinu. Engin útbrot, engin meltingarvandamál heldur bara slappari en barinn fiskur. Ég keyri á fullt í vinnunni, af því það er meira en nóg að gera, en strax eftir vinnu fer ég í náttfötin og upp í sófa og nánast slefa. Ég hef ekki nennt að fara í Bónus í aldir og það sést á skápunum.

En ef mér líður svona, hljóta fjárans kokkarnir að hafa það slæmt, ó sei sei, lagsmaður!